O kadar önemsiziz ki…

Bir süredir yazmıyorum evet… önce bunu ifade ederek başlamak istedim, sebebini bilmiyorum, sanırım daha çok yazmam için kendimi cesaretlendiriyorum öncelikle yazma sıklığım ile ilgili bir şey ifade ederek…

Daha önceden bir yazı yazmıştım bir virüs formu olarak insanlık diye, pek tabi onu okumanıza gerek yok ama okuyanlar daha iyi anlayacak diye düşünüyorum.

Neyse geçenlerde yine bir uçak yolculuğundayım, Antalya-İzmir istikametinde yol alıyorum, yol alınabilen bir şey midir bilmiyorum, yolda olmanın kendisi düşünüş halim ama anladınız siz 😉 iki tane de tanıdık var yanımda, onlarla sohbet ederken bir yandan da dışarı bakarken yine farkettim dünyanın üstüne vermit gibi çökmüş ve dünyanın her yanını sömüren varlığımızı. Hatta bir miktar konuştuk da. Neyse hikaye aslında tam orada başladı, bir an aklıma geldi, lan yukarıdan bakınca ne kadar fiziksel olarak küçük görünüyoruz diye. Harbi öyleyiz lan… ne kadar yukardan bakarsak o kadar küçülüyor karşıdaki varlık ya, hatta belli bir mesafeyi aşarsak yok oluyor (Yukarıdan baktıkça karşıdakinin varlığının küçülmesi üzerine bir şeyler düşündüm şimdi de… offf durmadı kafam).

Sonra şunu düşündüm, bizim de öyle yukarıdan bakıp küçük gördüğümüz varlıklar var (anlamsal olarak bahsetmiyorum, fiziksel olarak bahsediyorum), klişe olarak karıncayı örnek verebilirim sanırım buraya. Çok küçükler ya  biz yukarıdan baktığımız ve sadece yukarıdan gördüğümüz için… ya bize de yukarıdan bakan birileri varsa, bizim karıncalara baktığımız gibi, zaman algısının da daha farklı olduğunu düşünün, an itibariyle bizim üstümüze bir adım atıyor olabilir ve bir an kendimizi çok büyük bir varlığın ayağının altında ezilmiş olarak bulabiliriz. Meğer bizim tanımladığımız o evren o kadar büyük bir şey değilmiş, oysaki karınca midesi gibi bir yerde yaşam sürüyormuşuz ve ezilivermişiz… lan!

Bunun üstünde çok durmicam, az çok şöyle bir yere varmaya çalışıyorum; lan ne kadar önemsiziz he… kimi zaman hayatımız bir ipliğin ucunda, kimi zaman gerçekten bir karıncaya bastığımız gibi basılabilecek bir vaziyetteyiz. Bazen basılıyoruz da, farkında olarak ya da farkında olmayarak. Bazı insanların karşısında eziliveriyoruz birden; baba oluyor bazen eziliverdiğimiz varlığa verdiğimiz isim, bazen öğretmen, bazen veznedar, bazen otobüs şoförü, bazen vekil, bazen başkan, müdür, yönetici… teamunun ne kadar çoklar ya… farklı sıfatlar altında ve çoklar…

Bir an fark ediyoruz ki ezile ezile bir hal olmuşuz ve o hal bize artık ezilme ez diyor… o halin bize söylediğini dinliyoruz tabiki… ve bu esnada biz nerdeyiz, ne yapıyoruz, ne hissediyoruz, neyiz, ne istiyoruz… NE İSTİYORUM LAN BEN? KİMİM BEN? NE İSTİYORUM? NEYİN PEŞİNDEYİM? hepsi bir kenarda… sürekli bir şey olmaya, bir olması gerekeni yapmaya çalışıyoruz… En ufacık olduğumuz şey ise bizi inanılmaz mutlu ediyor. Birden kendimizi dünyanın tepesinde olarak düşünüyoruz. Evet evet, dünyanın bize bahşettiği(!) başarılardan birini yakaladığımız zaman kendimizi önemli hissediyoruz… En ufak şey bile bir başka geliyor. Bu yüzdendir ufacık bir sıfat bile alsak hemen bir başka oluyoruz…

Oysa ki insan dediğin şeyin varlığı ne kadar yukarıdan bakıldığıyla veya neyi yaptığıyla değer kazanmıyor veya kaybetmiyor… Bir küçük hoş sohbet, bir kısa kendimizi ifade etme, bir dostun bizi can kulağıyla dinlemesi, bir yabancının bizi tanımaya çalışması ile var oluyor insan. Ne kadar değerli olduğu ifade edildiği zaman içten içe mutlu oluyor ve kendini var ediyor insan…

Anlamım ne bana ne kadar yukarıdan bakıldığı ile ilgili, ne de yaptıklarım beni anlamlı kılıyor… Varım ben işte… her şeyimle varım… Önemli o her şey…

Tamam hadi dağılın şimdi…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s